Bij het ordenen van de archieven rond mijn defungeren realiseerde ik me hoeveel voldoening het mij gaf om dienstbaar te zijn aan de samenleving, in het bijzonder de sociale kant. In 1997 mocht ik een armoedeconventie in Gemert mede organiseren, waarbij ik ook de briefwisseling met mgr.dr Muskens, oud-bisschop van Breda (het broodje) tegenkwam. Hij was de meest prominente spreker op de discussie-avond van 17 december 1997 onder de titel: “Armoede, een kwestiee van kijken?”. De avond – mede naar aanleiding van het onderzoek “Armoede in Laarbeek uit datzelfde jaar – initiatiefnemers Frans Lammers en Henk Panhuizen onder verantwoordelijkheid van wethouder Louis Peeters – leidde tot de oprichting van een meldpunt schuldhulpverlening en het Solidariteitsfonds Laarbeek dat volgend jaar dus 30 jaar zou hebben bestaan, ware het niet dat de stichting in 2023 is ontbonden. Het batig saldo is verdeeld onder de gemeenschap. Diaken Ton Schepens adviseerde daarbij. Ik mocht Ton ook meemaken rond het begin van het “Bijna Thuis Huis”. Dertig jaar Solidariteitsfonds en thans opgeheven? Het blijkt zoals al die jaren in de jaarverslaglegging is neergelegd, dat armoede vaak onder de oppervlakte blijft, doch nog steeds een punt van aandacht is. Tientallen mensen hebben we kunnen steunen, Het was vaak net dat morele zetje dat mensen weer “aan de gang kon krijgen”. We moeten de bestrijding daarvan wellicht anders organiseren ….. Een mooie uitdaging voor de toekomst. Het fonds werd gevoed door bijdragen van de gemeente, de zusters Ursulinen”, de opbrengst van het boek van de stichting “Mijn Lieshout-Mijn Mariahout” als eerbetoon aan oud-burgemeester Piet van Hout en geschreven door Jan Burgers. De mooiste geste die ik me kan herinneren is de gift van een bus voor het vervoer van mindervalide kinderen. En ook de “spaarlampenactie” was een mooie happening. Wat een rijke tijd hebben we dus gehad in Oost-Brabant. Van bisschop Muskens ontving ik bij zijn vertrek op het besneeuwde Bossche station na afloop zijn boek: “ieder mens heeft een naam”. Die titel en dat motto zijn me dierbaar.

De Stichting De Blauwe Reiger, het Peter Van Tilburgfonds (Talent) en eerder de Corridor en de Goederen en Dienstenveiling, De ondernemersverkiezing, Giggut, IJsfestijn en Theaterkoor Sincere, het Open Lucht Theater Mariahout, Dispuut Moorees, de sportclubs maar ook water, bodem en natuur konden steeds op mijn sympathie rekenen in wisselende aandacht en samenstelling dus in al die jaren.

De dorpsnotaris telt! Fijn dat die voor Son en Breugel behouden kan blijven.